Yaşıyorsunuz! Farkında mısınız?

Şapkacı yine Alice’e dönerek ”Bilmeceyi hala çözmediniz mi?” diye sordu.
Alice ”Hayır, boşuna, çözemeyeceğim” dedi. ”Yanıtı nedir?”
Şapkacı ”Benim de bildiğim yok” dedi.
Mart Tavşanı ”Benim de” diye ekledi.
Alice içini çekerek ”Zamanınızı böyle yanıtsız bilmeceler sorarak harcayacağınıza daha yararlı bir şey yapsanız” dedi.
Şapkacı ”Sizin de zaman hakkında benim kadar bilginiz olsaydı, öyle onu harcamaktan filan söz etmezdiniz dedi.
Alice ”Ne demek istiyorsunuz, anlamadım” dedi.
Şapkacı, alay edercesine başını şöyle bir kaldırarak, ”Doğal olarak anlamazsınız” dedi. ”Hatta belki ömründe bir kez olsun zamanla konuşmamışsındır.”

Alice sıkılganlıkla yanıtladı. ”Bilmem, belki de. Ama piyano çalışırken onu tutmaya bakarım.”
Şapkacı ”Ya! İşte şimdi anlaşıldı” dedi. ”Tutulmaya hiç gelemez o! Oysa onunla iyi geçindin mi, saati hep senin keyfine göre işletir. Söz gelişi sabahleyin saat dokuzda, tam derslere başlama vakti, ona şöyle bir fısıldadın mı, gözünü açıp kapayana kadar fırt diye döner, bir de bakarsın saat 13.30 olmuş, tam yemek vakti!”
(Mart Tavşanı kendi kendine alçak sesle ”Keşke olsa!” dedi.)
Alice düşünceli düşünceli ”Sahi, ne güzel bir şey olurdu” dedi. ”İyi ama.. O zaman da acıkacak vakit bulamazdın.”
Şapkacı ”Evet, önceleri öyle ama” dedi. ”Yelkovanla akrebi istediğin kadar 13.30′da tutabilirdin.”
Alice ”Siz öyle mi yapıyorsunuz? diye sordu.
Şapkacı tasalı tasalı başını salladı ”Nerde!” dedi. ”Geçen mart kavga ettik, bu daha delirmeden önce.” (Çay kaşığıyla Mart Tavşanı’nı gösterdi.)

Zaman düşman mıdır? yoksa bizden yana bir dost mu?
Ne zaman geçsin istesek geçmez, bitmesin dediğimiz şeylerde de ne kadar çabuk geçer.
Zamanı başlayan ve biten süreçler içinde değerlendirdiğimiz için olsa gerek hep tükenen, azalan bir şey olarak düşünürüz.

Peki zaman hangisine dosttur? Kelebeğe mi insana mı?
Aslında zamanla dost olmak için kelebek olmaya gerek yoktur.
Konuşmayı denemelidir zamanla, çünkü zaman onunla nasıl konuşuyorsanız öyle geçer.